Wielka Brytania - Szkocja 1

Dzisiaj wybraliśmy się na dwa dni na północ Wielkiej Brytanii – do Szkocji. Pierwszy dzień naszej szkockiej wyprawy upłynął przede wszystkim pod znakiem podróży. Przed nami było prawie 550 mil, czyli blisko 900 kilometrów drogi z okolic Londynu aż do północnej Szkocji. Czekała nas więc naprawdę długa trasa, prowadząca przez sporą część Wielkiej Brytanii. Większość drogi pokonywaliśmy autostradami, ale brytyjska sieć drogowa w 2004 roku potrafiła być dość specyficzna. Zdarzało się, że przez dłuższy czas jechaliśmy sobie wygodnie autostradą, by w pobliżu większego miasta nagle dojechać do ogromnego ronda, na którym ruch rozdzielał się na różne kierunki. Autostrada jakby na chwilę się urywała, a po pokonaniu skrzyżowania można było ponownie wjechać na jej dalszy odcinek (brytyjska sieć drogowa w 2004 roku była dość specyficzna i były to wówczas dość charakterystyczne rozwiązania na niektórych trasach).

Źródło: www.srm.com

Źródło: nationalhighways.co.uk

Źródło: www.bbc.com

Źródło: www.highwaysindustry.com

Po drodze zatrzymywaliśmy się w kilku interesujących miejscach. Jednym z nich był Wał Hadriana – imponująca budowla obronna wzniesiona przez Rzymian w II wieku naszej ery na polecenie cesarza Hadriana. Przecinała ona północną część dzisiejszej Anglii, wyznaczając północną granicę rzymskiej prowincji Brytania. Mur miał około 117 kilometrów długości i był wyposażony w forty, wieże strażnicze oraz bramy. Do dziś zachowały się jego fragmenty, które przypominają o obecności Rzymian na tych terenach i ich dawnych podbojach. Dziś niestety, z tej niegdyś imponującej budowli, zachowały się już tylko fragmenty. Miejscami trudno nawet domyślić się, że mamy do czynienia z pozostałościami potężnego rzymskiego umocnienia. Gdyby nie tablice informacyjne wskazujące przebieg Wału Hadriana, niektóre kamienne fragmenty można by wziąć za pozostałości bliżej nieokreślonej budowli, a nawet zwykłe, przypadkowo usypane sterty kamieni.

Źródło: hadrianswallcountry.co.uk

Źródło: pl.wikipedia.org

Źródło: www.nationalgeographic.com

Źródło: www.mickledore.co.uk

W końcu dotarliśmy do granicy Anglii i Szkocji. Zatrzymaliśmy się na parkingu przy charakterystycznych kamiennych oznaczeniach z napisem „Scotland”. Był to symboliczny moment naszej podróży – wjeżdżaliśmy do Szkocji! Miejsce to miało wyjątkową atmosferę, którą dodatkowo tworzył stojący tam mężczyzna grający na dudach, czyli tradycyjnym szkockim instrumencie. Dźwięk dud, tak charakterystyczny dla szkockiej kultury, stanowił doskonałe powitanie w tej części Wielkiej Brytanii. Na parkingu można było również kupić sobie drobne pamiątki.

Źródło: www.picturesofscotland.co.uk

Źródło: www.picturesofscotland.co.uk

Zdjęcie własne

Zdjęcie własne

Dalsza droga prowadziła przez szkockie miasteczka i coraz bardziej malownicze krajobrazy. Przejeżdżaliśmy między innymi przez Glasgow, największe miasto Szkocji, położone nad rzeką Clyde. Po drodze można było dostrzec również charakterystyczne szkockie zamki, często wznoszące się na wzgórzach lub nad brzegami jezior. Ich surowe, kamienne sylwetki, wieże i pozostałości dawnych fortyfikacji doskonale wpisują się w krajobraz tej części kraju. Szkocja zaczynała pokazywać nam swoje najbardziej rozpoznawalne oblicze.

Źródło: ast.wikipedia.org

Źródło: www.worldatlas.com

Źródło: www.worldatlas.com

Źródło: againstallodds.fandom.com

Źródło: www.britannica.com

Źródło: www.britannica.com

Im dalej na północ, tym krajobraz stawał się bardziej górzysty i dziki. Wjeżdżaliśmy w obszar Scottish Highlands, czyli szkockich Wyżyn, słynących z rozległych dolin, skalistych szczytów, jezior i wrzosowisk. Jednym z najbardziej charakterystycznych punktów na naszej trasie był masyw Ben Nevis – najwyższej góry Wielkiej Brytanii, wznoszącej się na wysokość 1345 metrów n.p.m. Znajduje się ona w pobliżu miejscowości Fort William i jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli szkockiego górskiego krajobrazu.

Źródło: www.wikiwand.com

Źródło: www.britannica.com

Źródło: www.flickr.com

Źródło: en.wikipedia.org

Źródło: pl.wikipedia.org

Źródło: en.wikivoyage.org

Naszym celem na dzisiaj było, położone nad słynnym jeziorem Loch Ness, dawne schronisko młodzieżowe Loch Ness Youth Hostel w Alltsigh. To właśnie tutaj mieliśmy spędzić dzisiejszą noc. Obiekt położony jest nad samym brzegiem jeziora, w niezwykle malowniczym otoczeniu szkockiej przyrody, a z jego okien rozpościera się panorama na jezioro.

Źródło: en.wikivoyage.org

Zdjęcie własne

Źródło: lochsidehostel.com

Zdjęcie własne

Źródło: lochsidehostel.com

Zdjęcie własne

Po całym dniu spędzonym w samochodzie najpierw zjedliśmy obiad w hostelowej restauracji, a następnie nie odmówiliśmy sobie przyjemności zejścia nad wodę. Loch Ness to jedno z najbardziej znanych jezior świata, a swoją sławę zawdzięcza przede wszystkim legendzie o tajemniczym potworze, nazywanym pieszczotliwie Nessie. Według opowieści od stuleci pojawia się on w głębinach jeziora, choć do dziś nikomu nie udało się potwierdzić jego istnienia. Oczywiście i my postanowiliśmy rozejrzeć się po okolicy w nadziei, że uda nam się dostrzec coś niezwykłego. Podczas spaceru po kamienistej plaży znaleźliśmy nawet jakieś szczątki przypominające fragment szczęki lub kości. Nie trzeba było wiele wyobraźni, żeby uznać je za pozostałości po samym Nessie! Być może potwór rzeczywiście zostawił nam jakiś ślad, a może po prostu nasza wyobraźnia zaczęła pracować po całym dniu podróży.

Zdjęcie własne

Zdjęcie własne

Zdjęcie własne

Zdjęcie własne

Zdjęcie własne

Zdjęcie własne

Źródło: www.foxnews.com

Źródło: historia.rp.pl

Źródło: pl.wiktionary.org

Źródło: spinnaker-watches.com

Tak zakończył się pierwszy dzień naszej szkockiej przygody. Po pokonaniu setek kilometrów dotarliśmy wreszcie do miejsca, którego niezwykłe położenie nad brzegiem jeziora Loch Ness wynagrodziło nam trudy całodziennej podróży. Zamiast myśleć o zmęczeniu, z uśmiechem chłonęliśmy atmosferę tego wyjątkowego zakątka, by po pełnym wrażeń dniu udać się na zasłużony odpoczynek.